Το ιστολόγιο Domaine Florian κάνει μια περιήγηση στις ταινίες που μας εισάγουν στον κόσμο του κρασιού.

Σας προκαλούμε να βρείτε μια καλή ταινία που δεν έχει κρασί. Υπάρχει πάντα ένα καλό μπουκάλι γύρω από ένα εορταστικό τραπέζι, ένα μισογεμάτο ποτήρι κρασί σε κάθε θλιβερό χωρισμό, ένας αμπελώνας στο φόντο ενός ταξιδιού με αυτοκίνητο. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές καλές ταινίες που κάνουν το κρασί κύριο θέμα τους. Ο κόσμος της αμπελουργίας αναδεικνύει αρκετά “κινηματογραφικά” θέματα: τη σχέση με τη φύση, την κυριαρχία του χρόνου, την επιστροφή στις ρίζες, τον σεβασμό στις παραδόσεις, την οικογένεια και τη διαδοχή.

Το κρασί στον κινηματογράφο συναντάται κυρίως σε δύο μορφές:

Αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ, όπως το διάσημο Mondovino και το υπέροχο Red Obsession, τα οποία σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να παρακολουθήσετε και πιο συχνά σε δραματικές κωμωδίες, αρκετά συχνά για οικογένειες.

Ποιες είναι, λοιπόν, οι επιτυχημένες ταινίες κρασιού και τα πιο ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ κρασιού;

Θα ξεκινήσουμε με τα ντοκιμαντέρ, καθώς έχουμε μια ιδιαίτερη αδυναμία σε αυτά. Ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ εντυπωσιάζει απλώς και μόνο αντιπαραβάλλοντας ερωτήματα για την εποχή του; Θα μιλήσουμε για δύο ντοκιμαντέρ κρασιού που σημάδεψαν την εποχή τους τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια:

1. Πρώτο είναι το ντοκιμαντέρ Mondovino, που κυκλοφόρησε το 2004. Η ενεργή αναφορά του Jonathan Nossiter για το κρασί και την οικονομία, η οποία ξεκινά αποκαλύπτοντας τις θετικές πτυχές του κόσμου του κρασιού -αναφέρεται στους οινοποιούς και την αγάπη τους για τη γη τους- και συνεχίζει αλλάζοντας την αφήγηση για να παρουσιάσει μια άλλη συγκλονιστική και σίγουρα πιο ζοφερή πτυχή της ίδιας ιστορίας: τα αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα της οινοβιομηχανίας απέναντι στον αγώνα των μικρών οινοποιών να επιβιώσουν σε μια ανταγωνιστική αγορά που ευνοεί τους οικονομικά ισχυρότερους. Το γεγονός ότι το Nossiter κατάφερε να προκαλέσει τις αντιδράσεις των πρώτων περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο του είδους του, το καθιστά ορόσημο.
2. Πιο πρόσφατο, το Red Obsession, ένα ντοκιμαντέρ αυστραλιανής προέλευσης των David Roach και Warwick Ross, μας ταξιδεύει στους αμπελώνες του Μπορντό και της σύγχρονης Κίνας. Αυτό το ντοκιμαντέρ, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013 στην Αυστραλία, αναφέρει και αναλύει την πρωτοφανή βιασύνη των Κινέζων καταναλωτών να αγοράσουν τα θρυλικά κρασιά του Μπορντό. Εστιάζει στην καταγραφή αυτής της καταναλωτικής οργής και αποδοκιμάζει την κινεζική νοοτροπία να αγοράζουν τα πιο ακριβά κρασιά στον κόσμο απλώς για επίδειξη ή συλλογή. Καταφέρνει με επιτυχία να αναδείξει πώς γνωστές και δημοφιλείς τακτικές οινοποίησης αποσταθεροποιούν τις επισφαλείς ισορροπίες των αμπελώνων και της φύσης, καθώς και τις επιπτώσεις στην αγορά οίνου.

ΠΛΑΓΙΑ 2015
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΕΪΝ

με τους Paul Giamatti, Thomas Haden Church, Virginia Madsen
Κριτική IMDb: 7,5 / 10 – Η κριτική μας: 7 / 10

Για να μιλήσουμε για μια ταινία κρασιού, πρέπει να ξεκινήσουμε με το Sideways, μια αμερικανική δραματική κωμωδία με τη μορφή ενός οδικού ταξιδιού μέσα από τους αμπελώνες της Καλιφόρνια.

Λίγες μέρες πριν από τον γάμο του, ο Τζακ και ο φίλος του Μάιλς ξεκίνησαν μια περιήγηση στα κελάρια του καλιφορνέζικου αμπελώνα. Η ευκαιρία για τους δύο φίλους να ξανασκεφτούν τις παλιές εποχές και να περάσουν ποιοτικό χρόνο μαζί φαίνεται μοναδική μέχρι που συνειδητοποιούν πόσο απογοητευμένοι είναι με την καθημερινότητά τους. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να ανακαλύψουν την αμερικανική αμπελουργία, και ιδιαίτερα αυτή τη διάσημη μονομαχία μεταξύ δύο ποικιλιών σταφυλιού: Pinot Noir εναντίον Merlot!

Αυτό το οινικό ταξίδι είναι το πρώτο του είδους του. Σηματοδότησε την εποχή του και τις αντίστοιχες του είδους του. Ακόμα κι αν πλέον θεωρείται παλιό, παραμένει στη λίστα με τα αξιοθέατα που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε λόγω της αυθεντικότητας που αντανακλά!

ΤΑ ΣΕΡΑΣ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ 2011
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΖΙΛ ΛΕΓΚΡΑΝ

με τους Nils Alestrup, Laurent Deutsch, Patrick Chesnais
Κριτική IMDb: 6,9 / 10 – Η κριτική μας: 8 / 10

Ο Paul Marseul είναι ιδιοκτήτης ενός ιστορικού οινοποιείου που βρίσκεται στον περίφημο αμπελώνα του Saint-Emilion. Ο γιος του Martin, που υποτίθεται ότι θα τον διαδεχθεί, δεν δείχνει τον αναμενόμενο ενθουσιασμό. Η επιστροφή από την Καλιφόρνια του Philip, γιου του διευθυντή του οινοποιείου, ανατρέπει τα δεδομένα και οδηγεί σε ένα συγκλονιστικό οικογενειακό δράμα.

Αν και ο ρόλος του πρωταγωνιστή Πολ αρχικά υποτίθεται ότι θα ερμηνευόταν από τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, η ταινία τελικά ταιριάζει απόλυτα με το τρίο των Νιλς Αρέστρουπ, Λοράν Ντόιτς και Πατρίκ Σεναί. Γοητευμένο από τα σκηνικά, αυτό το οικογενειακό δράμα μας οδηγεί στο αίνιγμα του αμπελουργικού περιβάλλοντος του Μπορντό, όπου η παραδοσιακή διαδοχή της τύχης πνίγει τους πρωταγωνιστές της περισσότερο από όσο τους κάνει ευτυχισμένους.

Καλή χρονιά το 2007
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ Ρίντλεϊ Σκοτ

με τους Ράσελ Κρόου, Μαριόν Κοτιγιάρ, Άλμπερτ Φίνεϊ
Κριτική IMDb: 7/10 – Η κριτική μας: 7/10

Ο Μαξ, τραπεζίτης από την Αγγλία, κληρονόμησε το οινοποιείο του θείου του στην Προβηγκία, όπου πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας. Αποφασισμένος να πουλήσει το ακίνητο, ερωτεύτηκε σταδιακά αυτόν τον νέο τρόπο ζωής και ανέλαβε να το ανακαινίσει για να πετύχει καλύτερη τιμή πώλησης.

Η ταινία πραγματεύεται το κρασί από μια αναδρομική οπτική γωνία. Και τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο από έναν Άγγλο τραπεζίτη που ενσωματώνει την ανάγκη όλων μας να ξεφύγουμε από την ασφυκτική πραγματικότητα που μας περιβάλλει; Αν και το θέμα είναι πολύπλευρο και το μήνυμα θέλει να είναι πολλά υποσχόμενο, είμαστε απογοητευμένοι από τη συσσώρευση κλισέ που σκιαγραφούν την ταινία και την έλλειψη δεξιοτεχνίας.

Το τετριμμένο μοτίβο της όμορφης Γαλλίδας σερβιτόρας του περιφερειακού μπαρ της Προβηγκίας (Marion Cotillard) και η συμπεριφορά του άπληστου τραπεζίτη (Russel Crowe), δημιουργούν μια αίσθηση αγωνίας. Λυπούμαστε που ο Ridley Scott δεν προχώρησε πέρα από αυτό το όραμα της γαλλικής υπαίθρου ως φωτογραφία καρτ ποστάλ. Ωστόσο, τα μέρη που απεικονίζονται είναι γραφικά, η εικόνα των απέραντων αμπελώνων και των πετρόκτιστων μεσαιωνικών χωριών σε συναρπάζει και είναι ένας ευχάριστος τρόπος να ταξιδέψεις έστω και με φαντασία και αν τον συνοδεύσεις και με το σωστό μπουκάλι μπορείς να μεταφερθείς κατευθείαν στην καρδιά του πιο όμορφου αμπελώνα.

ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΠΗ 2016
ΔΡΑΜΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟΥ ΜΠΕΝΟΙΤ ΝΤΕΛΕΠΙΝ & ΓΚΟΥΣΤΑΒ ΚΕΡΒΕΡΝ

με τους Gerard Depardieu, Benoit Poelvoorde, Vincent Lacoste
Κριτική IMDb: 6,1 / 10 – Η κριτική μας: 7 / 10

Το Saint-Amour είναι μια ταινία-σταυροδρόμι ανάμεσα στην κωμωδία, το οικογενειακό δράμα και το ταξίδι με αυτοκίνητο στους γαλλικούς αμπελώνες. Τόσο αστεία και συγκινητική όσο ο βασανισμένος Μπενουά Πελβούρντ, η ταινία διχάζεται ανάμεσα στον προβληματικό νέο που ενσαρκώνει ο Βενσάν Λακόστ και την παλιά Γαλλία, που εκπροσωπείται από τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ ως πατριαρχικό αγρότη που δεν έχει άλλα μάτια εκτός από τον Θεό.

Παρά την εξαιρετική επιλογή ηθοποιών, η παραγωγή μερικές φορές στερείται πρωτοτυπίας ή ίσως και προϋπολογισμού. Το αποτέλεσμα απέχει πολύ από την δημοφιλή επιτυχία του Ντεπαρντιέ στις “Αλσέες”. Ωστόσο, είναι μοναδικό στο είδος του. Αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να παγιδευτεί στο παιχνίδι, αυτό οφείλεται στην ποιότητα της ερμηνείας του τρίο Ντεπαρντιέ - Πουλεβόρντ - Λακόστ και όχι στην παραγωγή που υπογράφουν οι Μπενουά Ντελεπίν και Γκυστάβ Κερβέρν.

CE WHO NOUS LIE 2017
ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ CEDRIC KLAPISCH

με τους Pio Marmai, Ana Girardot, Francois Civil
Κριτική IMDb: 7,5 / 10 – Η κριτική μας: 6,5 / 10

Λίγα χρόνια μετά την αναχώρησή του από την Βουργουνδία, ο Ζαν επέστρεψε στην περιουσία του λόγω της ασθένειας του πατέρα του. Η περιουσία, η οικογένειά του, η σχέση του: όλα πρέπει να ξαναχτιστούν.

Οικογένεια, γη, κληρονομιά, αγάπη. Με την ταινία “Ce qui nous lie”, ο σκηνοθέτης του “The Spanish Inn” δοκιμάζεται σε ένα είδος ταινίας Wine βασισμένης σε κλασικά θέματα. Όλα τα συστατικά είναι εκεί, εκτός από τη συνταγή που δεν στέφθηκε με επιτυχία. Η αδυναμία του καστ; Ένα είδος που δεν τα κατάφερε; Περιμέναμε περισσότερα από τον Cédric Klapisch.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ CRUS 2015
ΔΡΑΜΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΖΕΡΟΜ ΛΕ ΜΑΙΡ

με τους Gerard Lanvin, Jalil Lespert, Alice Taglioni, Laura Smet
Κριτική IMDb: 5,8 / 10 – Η κριτική μας: 7,5 / 10

Ο Φρανσουά Μαρεσάλ, οινοποιός στη Βουργουνδία, έχει χάσει την όρεξή του για κρασί. Στο χείλος της οικονομικής αβύσσου, αποφασίζει να δώσει τα κλειδιά του οινοποιείου στον γιο του.

Ένας λαμπρός κριτικός του παριζιάνικου κρασιού, δεν έχει πατήσει το πόδι του σε αμπελώνες εδώ και πολλά χρόνια και θα πρέπει να αποδείξει ότι είναι σε θέση να παράγει κρασί και όχι απλώς να το αξιολογεί. Οι μέθοδοί του θα διαταράξουν και θα αμφισβητήσουν τους κώδικες επικοινωνίας και την ιεραρχία που έχει επιβάλει ο πατέρας του. Η ταινία “Premier Crus” έγινε δεκτή από κοινό και κριτικούς με ανάμεικτες αντιδράσεις. Δεν συμμεριζόμαστε την ίδια άποψη με αυτούς τους κριτικούς, επειδή λατρέψαμε αυτήν την ταινία!

Γοητευμένος από τον πειστικό Ζεράρ Λανβέν στον ρόλο του θυμωμένου και απογοητευμένου οινοποιού, πάνω απ' όλα η φωτογραφία της ταινίας είναι αυτή που μας εντυπωσιάζει. Ο Ζερόμ λε Μέιρ ήξερε πώς να βιντεοσκοπεί την Βουργουνδία, τις αποχρώσεις των χρωμάτων και την ατμόσφαιρα στους αμπελώνες όλο το χρόνο. Η δραματουργία χρησιμεύει μόνο για να υποστηρίξει αυτό το οπτικό θέαμα.

Η ΜΑΧΗ

Μπορούμε να αναρωτηθούμε για τη θεματική εγγύτητα και τις ομοιότητες της ταινίας του Klapisch με αυτήν του Jérôme Le Maire. Το γεγονός ότι ο Klapisch επέλεξε την ίδια περιοχή για να γυρίσει το “C'est qui nous lie” δεν προκαλεί ίντριγκα. Άλλωστε, η Βουργουνδία είναι κατάλληλη για αυτό: οι πλαγιές της, τα κτήματα και η ιστορία του κρασιού προσφέρουν στους παραγωγούς ένα πλούσιο υλικό. Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι η εγγύτητα των αμπελώνων που έχουν γυριστεί σε αυτές τις δύο μεγάλες ταινίες. Βρίσκονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, συγκεκριμένα γύρω από τον λόφο Corton στην περιοχή Beaune. Μια παρόμοια πλοκή περιπλέκει επίσης τα πράγματα. Ο Klapisch παρουσιάζει ένα οικογενειακό δράμα για την επιβίωση ενός κτήματος, το οποίο αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και του οποίου η κατάσταση περιπλέκεται από προβλήματα διαδοχής και συναισθηματικές ιστορίες.

Όσο για το “Premier Crus”, η αγάπη της οικογένειας για το terroir είναι ο συνδετικός κρίκος με τις οικογενειακές σχέσεις και αυτός ο δεσμός τελικά επιτρέπει την προστασία του οινοποιείου και τη συνέχιση της παράδοσης. Τέλος, οι ομοιότητες όσον αφορά τα γυρίσματα εγείρουν ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Ως αποτέλεσμα, τίθεται ένα ερώτημα: Ήταν ο Klapisch εμπνευσμένος από την ταινία του Le Maire; Ή μήπως το είδος “Wine Movie” προορίζεται να περιοριστεί σε οικογενειακές και δραματικές κωμωδίες γυρισμένες στη Βουργουνδία;

Κωμωδία, οικογενειακό δράμα, οι ταινίες δρόμου είναι όλα διασκευασμένα για ταινίες κρασιού. Ωστόσο, η ξεχωριστή κατηγορία “Ταινίες κρασιού” παραμένει ένα είδος που χρειάζεται να δημιουργηθεί. Πάντα περιμένουμε την ταινία κρασιού που θα γράψει τη δική της ιστορία. Μέχρι τότε, υπάρχουν αρκετές καλές επιλογές για να μάθετε περισσότερα για το κρασί μπροστά στην οθόνη μας.

Γνωρίζετε άλλες ταινίες και ντοκιμαντέρ για το κρασί που θα θέλατε να μας προτείνετε; Έχετε δει κάποια από τις παραπάνω προτάσεις και, αν ναι, με ποιο κρασί του Domaine Florian θα τις βλέπατε; Δημοσιεύστε το σχόλιό σας σε αυτό το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα μοιραστούμε τις πληροφορίες!