Μια συνέντευξη με τον Florian Schneider: γνωρίζοντας καλύτερα τον Οινοπαραγωγό & Ιδιοκτήτη του Κτήματος Φλόριαν

Κτήμα Φλόριαν: Η ιστορία της οικογένειας των Γερμανών που επένδυσαν στον ελληνικό αμπελώνα

Η ιστορία του ιδιοκτήτη Florian Schneider που κατάφερε να ακολουθήσει το όνειρό του και να γίνει οινοποιός στην Ελλάδα της κρίσης εμπνέει σίγουρα τον κάθε οινόφιλο. Ας ακολουθήσουμε το οδοιπορικό της οικογένειάς του από την Γερμανία στην Αμερική με τελικό προορισμό τον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης όπου ίδρυσαν το 2012 το Κτήμα Φλόριαν.                                                                                                                                            

Γνωρίζουμε ότι η οικογένειά σου είναι οινοποιοί τρίτης γενιάς από τη Γερμανία: Πώς βρεθήκατε στον Τρίλοφο;   Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μοιραστείς μαζί μας την οινική σου διαδρομή..

« Η καταγωγή μου είναι από τη Γερμανία αλλά μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη μαζί με την οικογένειά μου το 2002. Παρότι έχουν περάσει συνολικά περισσότερα από 18 χρόνια που ζω στην Ελλάδα ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι συνεχίζουν να με ρωτούν τον λόγο που οι γονείς μου επέλεξαν να εγκατασταθούν στον Τρίλοφο και να χτίσουν ένα οινοποιείο εδώ, και η αλήθεια είναι ότι η ιστορία τους είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Όλα ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν ο προπάππος μου δημιούργησε ένα οικογενειακό οινοποιείο κοντά στο Kaiserslautern, μια πόλη της νοτιοδυτικής Γερμανία, δίπλα στην κοιλάδα του ποταμού Ρήνου, όπου μπορούσαν να καλλιεργήσουν αμπέλια χάρη στο ήπιο κλίμα της περιοχής. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας μου επέλεξε μια διαφορετική καριέρα, ήταν πάντα πολύ παθιασμένος με τον κόσμο του κρασιού χάρη στις όμορφες παιδικές αναμνήσεις στην Γερμανία όπου βοηθούσε τον προπάππο μου στην παραγωγή. Οι γονείς μου αγαπούσαν πάντα τα ταξίδια και έχουν ζήσει σε διαφορετικές χώρες. Ένας πολύ σημαντικός σταθμός ήταν η χρόνια που περάσαμε στην Καλιφόρνια »

Τι σας έκανε να αφήσετε την Καλιφόρνια και να μετακομίσετε στην Θεσσαλονίκη;

« Βασικά επιλέξαμε την ποιότητα ζωής που έχει να προσφέρει η Ελλάδα. Οι επαγγελματικές ευκαιρίες εκεί ήταν αμέτρητες αλλά ο τρόπος ζωής αυτής της μητρόπολης δεν ήταν αυτός που έψαχναν. Ο δεσμός τους με την φύση τους έκανε να αναζητούν ένα ήσυχο μέρος για να απολαύσουν τη ζωή μακριά από τα φώτα των μεγαλουπόλεων. Η αγάπη του πατέρα μου για την Ελλάδα που είχε επισκεφθεί αρκετές φορές στο παρελθόν με την παλιά Citroen του ήταν αυτό που τους έκανε να σκεφτούν ότι η ποιότητα της ζωής μας θα άλλαζε αν μετακομίζαμε εδώ. Ψάχνοντας για ένα κατάλληλο μέρος στην Ελλάδα, οι γονείς μου αποφάσισαν να εγκατασταθούν κοντά στην Θεσσαλονίκη λόγω του Γερμανικού Σχολείου για τον αδερφό μου και μένα αλλά και λόγω της κοντινής απόστασης με το αεροδρόμιο καθώς ο πατέρας μου ταξιδεύει συχνά για επαγγελματικούς λόγους. Αυτήν η αυθόρμητη απόφαση να αφήσουμε τα πάντα πίσω μας και να έρθουμε στον Τρίλοφο ήταν μια από τις καλύτερες που πήραμε ποτέ »

Πώς γεννήθηκε η ιδέα του οινοποιείου;

« Αρχικά η οινοποίηση γινόταν μόνο για προσωπική κατανάλωση: από το 2004, οι γονείς μου άρχισαν να αγοράζουν σταφύλια για να παράγουν κρασί μόνο για προσωπική χρήση. Καθώς περνούσαν τα χρόνια η παραγωγή άρχισε να μεγαλώνει και έτσι αρχικά αποφάσισαν να νοικιάσουν μερικά αμπέλια και σταδιακά αγόρασαν και μερικούς αμπελώνες στην περιοχή. Από το 2008, γεννήθηκε η ιδέα του οινοποιείου και ξεκίνησε η ανέγερση του κτιρίου που χτίσαμε σχεδόν μόνοι μας και η αγορά γης για καλλιέργεια. Μετά από πολύ προσωπικό αγώνα και σκληρή δουλειά καταφέραμε το 2012, ανάμεσα σε τρύγους και καθυστερήσεις λόγω γραφειοκρατίας, να αδειοδοτηθούμε. Εκείνη την χρονιά, επίσημα κυκλοφορήσαμε και τα πρώτα εμφιαλωμένα μας μπουκάλια στην αγορά. »

Πώς πήρες την απόφαση να γίνεις οινοποιός;

« Ο πατέρας μου πέρα από το κρασί έχει και μία δεύτερη μεγάλη αγάπη: τα παλιά αυτοκίνητα και έχει μια πολύ όμορφη συλλογή από αντίκες Citroen που επισκευάζει ο ίδιος. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από παλιά αυτοκίνητα στο γκαράζ και κρασί από δικά μας αμπέλια και έτσι άρχισα να μοιράζομαι αυτήν την αγάπη για τις μηχανές αυτοκινήτων και την οινοπαραγωγή. Μπορεί να φαίνονται 2 τελείως διαφορετικές ενασχολήσεις αλλά όποιος είναι συλλέκτης και πιάνουν τα χέρια του ξέρει να τα εκτιμάει και τα δύο γιατί είναι αυθεντικά..

Ξεκίνησα λοιπόν ως μηχανικός αυτοκινήτων πριν επιλέξω να γίνω οινοποιός και να συνεχίσω την κληρονομιά της οικογένειας. Το 2011 μετακόμισα στη Βιέννη όπου σπούδασα οινολογία για 5 χρόνια και έπειτα ταξίδεψα σε οινοποιεία της Νότιας Αφρικής και της Νέας Ζηλανδίας για να εξερευνήσω διαφορετικές τεχνικές οινοποίησης που θα μπορούσα να εφαρμόσω εδώ. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία μου να μετατρέψω το πάθος μου σε βασική δουλειά μου και να γίνω οινοποιός σε μια χώρα που αγαπώ.

Παρά τις προκλήσεις, γοητευτήκαμε από τις δυνατότητες του ελληνικού αμπελώνα και το 2012 πήραμε την απόφαση να δημιουργήσουμε το οικογενειακό μπουτίκ οινοποιείο εδώ στον Τρίλοφο και να παράγουμε αυθεντικά κρασιά που ξεχωρίζουν για τον μοναδικό τους χαρακτήρα. Οι περισσότερες από τις ετικέτες μας είναι κρασιά προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης και έχουν κερδίσει πολλά μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς. »

Φαίνεται ότι αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις. Ωστόσο η δουλειά του οινοποιού δεν είναι εύκολη υπόθεση: ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζεις εδώ & τι σε βοηθάει να τις ξεπεράσεις;

Δυσκολίες υπάρχουν πολλές, ειδικά με την γραφειοκρατία που υπάρχει, αλλά η ζεστασιά των ανθρώπων και η όμορφη καθημερινότητα σε συνδυασμό με την μοναδικότητα του ελληνικού αμπελώνα μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας για να παράγουμε ποιοτικό ελληνικό κρασί.

Μία τελευταία ερώτηση για να κλείσουμε αυτήν την συνέντευξη: με ποιον τρόπο πιστεύεις ότι ένα οικογενειακό οινοποιείο όπως το Κτήμα Φλόριαν μπορεί να συμβάλει στην ανάδειξη της περιοχής και τον προϊόντων που έχει να προσφέρει?

Ο οινοτουρισμός, είναι ένας τομέας που βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης στο οινοποιείο μας και πιστεύουμε ότι μπορεί να αναδείξει και τα κρασιά μας αλλά και την όμορφη περιοχή μας. Είναι μια διαφοροποίηση της κλασσικής τουριστικής δραστηριότητας. Επιτρέπει να αυξήσουν οι παραγωγοί τις άμεσες πωλήσεις στην κάβα, να διαφημιστούν και να προβάλλουν την ποιότητα του κρασιού: η ανταλλαγή μεταξύ του αμπελουργού και του επισκέπτη, η υποδοχή και η φιλοξενία, η εξήγηση της γνώσης – κάνει τη δουλειά του οινοποιού πιο ευχάριστη και καθιστά μοναδική την εμπειρία που μπορεί να ζήσει ο ταξιδιώτης. Στόχος λοιπόν είναι o αμπελουργός να προσφέρει μία προσωποποιημένη εμπειρία που βασίζεται στην αλληλεπίδραση και την αμοιβαία συμμετοχή.

Είναι ένας δυναμικός τομέας, που προσαρμόζεται στις ανάγκες της κοινωνίας για να εξυπηρετήσει την ανάγκη επικοινωνίας παραγωγών και καταναλωτών γύρω από μια οινική εμπειρία, έχει σίγουρα απίστευτες προοπτικές αν κρίνουμε από άλλους οινοτουριστικούς προορισμούς του κόσμου όπως η Γαλλία και η Νέα Ζηλανδία και είναι στο χέρι όλων μας να ενσωματώσει την νέα τεχνολογία και την καινοτομία για να μπορέσει να αναπτυχθεί τα επόμενα χρόνια ώστε να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις και την τοπική οικονομία.